REKONWERSJA KADR jest to zespół (system) prawnie unormowanych przedsięwzięć pomocowych, podejmowanych wobec
żołnierzy zawodowych, ze szczególnym uwzględnieniem żołnierzy zwalnianych z zawodowej służby wojskowej oraz uprawnionych
byłych żołnierzy zawodowych i rodzin byłych żołnierzy, którzy zaginęli lub ponieśli śmierć w związku z wykonywaniem zadań
służbowych, ułatwiających im adaptację społeczno-zawodową.
AKTY PRAWNE NORMUJĄCE DZIAŁALNOŚĆ REKONWERSYJNĄ:
- Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
(Dz. U. z 2004 r. Nr 241, poz. 2416, z późn. zm.);
- Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych – art. 111, 112, 119 i 120
(Dz. U. Nr 179, poz.1750 z późn. zm.);
- Decyzja Nr 440 MON z dnia 03 października 2007 r.
w sprawie działalności rekonwersyjnej w resorcie obrony narodowej (Dz. U. MON z 2007 r. Nr 19, poz. 198);
- Decyzja Nr 134 DSS z dnia 30 kwietnia 2008 r. w sprawie wydania jednolitych wytycznych do działalności
rekonwersyjnej w resorcie obrony narodowej na 2008 r. wraz z „Wytycznymi DDSS MON” i „Wzorami Zasadniczych Dokumentów
Rekonwersyjnych” stanowiącymi załączniki do decyzji;
- Rozporządzenie MON z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie pomocy w zakresie doradztwa zawodowego, przekwalifikowania zawodowego,
pośrednictwa pracy i odbywania praktyk zawodowych
(Dz. U. Nr 87 z 2010 r., poz. 566);
- Procedury postępowania w zakresie wydawania i realizowania przez WBE decyzji na przekwalifikowanie.
FORMY I METODY POMOCY REKONWERSYJNEJ
- informacja zawodowa
- doradztwo zawodowe, w tym zajęcia grupowe
- przekwalifikowanie
- pośrednictwo pracy
- praktyki zawodowe
UPRAWNIENI DO POMOCY REKONWERSYJNEJ
1. Żołnierze w służbie – za zgodą dowódcy JW – mogą korzystać
z pomocy rekonwersyjnej w zakresie:
- doradztwa zawodowego (minimum 3 lata zawodowej służby wojskowej);
- przekwalifikowania zawodowego (2 lata przed zwolnieniem, minimum 4 lata zawodowej służby wojskowej);
- pośrednictwa pracy (2 lata przed zwolnieniem, minimum 4 lata zawodowej służby wojskowej);
- praktyk zawodowych (6 miesięcy przed zwolnieniem, minimum 9 lat zawodowej służby wojskowej).
2. Żołnierze zwolnieni ze służby:
- w okresie dwóch lat od dnia zwolnienia – każdy żołnierz zwolniony ze służby
za wyjątkiem zwolnionego wskutek:
- zrzeczenia się obywatelstwa polskiego lub nabycia
obywatelstwa innego państwa;
- prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu kary
dyscyplinarnej usunięcia z zawodowej służby wojskowej;
- prawomocnego orzeczenia środków karnych pozbawienia
praw publicznych, wydalenia z zawodowej służby
wojskowej lub zakazu wykonywania zawodu żołnierza
zawodowego;
- skazania prawomocnym wyrokiem sądu na karę
pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej
wykonalności;
- prawomocnego ukarania przez organ właściwego
samorządu zawodowego karą zawieszenia lub
pozbawienia prawa wykonywania zawodu.
- bezterminowo:
- żołnierz zwolniony z powodu ustalenia przez WKL niezdolności do służby wskutek wypadku pozostającego w związku z
pełnieniem czynnej służby albo choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby pełnionej
poza granicami państwa.
3. Małżonkowie oraz dzieci pozostających na utrzymaniu żołnierzy
zawodowych, którzy zaginęli lub ponieśli śmierć w
związku
z wykonywaniem zadań służbowych.
W ramach pomocy rekonwersyjnej w zakresie przekwalifikowania zawodowego osobom uprawnionym mogą być pokrywane koszty:
1) przekwalifikowania zawodowego — do wysokości 150 %
najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego
obowiązującego w dniu 1 stycznia roku kalendarzowego,
w którym osoba uprawniona wystąpiła z wnioskiem o udzielenie
pomocy w zakresie przekwalifikowania zawodowego.
2) przejazdów z miejsca zamieszkania do ośrodka szkolenia
i z powrotem — do wysokości równowartości dwudziestu
przejazdów klasą drugą pociągu Tanich Linii Kolejowych,
z miejsca zamieszkania do ośrodka szkolenia i z powrotem.
3) zakwaterowania w miejscu szkolenia — do wysokości
równowartości trzydziestu noclegów, których koszt jednostkowy
nie przekracza 300 % ryczałtu za nocleg określonego
w przepisach w sprawie wysokości oraz warunków ustalania
należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu
w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej
z tytułu podroży służbowej na obszarze kraju.
Pokrycia kosztów dokonują:
1) dowódca jednostki wojskowej — dla żołnierza zawodowego;
2) dyrektorzy wojskowych biur emerytalnych w Bydgoszczy,
Gdańsku, Krakowie, Lublinie, Olsztynie,
Szczecinie,
Warszawie i Wrocławiu — dla byłego żołnierza zawodowego oraz
małżonka i dzieci żołnierza zawodowego, który zaginął lub
poniósł śmierć w związku z wykonywaniem zadań służbowych.
Żołnierzowi zawodowemu
pomoc rekonwersyjna, jest udzielana na
pisemny wniosek skierowany do dyrektora WBE, za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, natomiast
byłemu żołnierzowi zawodowemu oraz małżonkowi i dzieciom żołnierza zawodowego, który zaginął lub poniósł śmierć w związku z wykonywaniem zadań służbowych, pomoc rekonwersyjna jest udzielana na ich pisemny wniosek skierowany do dyrektora WBE, właściwego ze względu na miejsce ich zamieszkania, za pośrednictwem właściwego ze względu na terytorialny zasięg ich działania szefa wojewódzkiego sztabu wojskowego lub
wojskowego komendanta uzupełnień.
Wniosek powinien zawierać:
1) stopień wojskowy, imię i nazwisko, adres i numer telefonu
kontaktowego osoby uprawnionej,
a w przypadku osób,
w stosunku do których istnieje obowiązek posiadania lub
którym zostały nadane —
także numer PESEL i NIP oraz adres
urzędu skarbowego;
2) pełną nazwę przekwalifikowania zawodowego;
3) określenie ośrodka szkolenia;
4) termin przekwalifikowania zawodowego;
5) koszt przekwalifikowania zawodowego;
6) uzasadnienie wyboru formy pomocy rekonwersyjnej;
7) przewidywane koszty przejazdów i zakwaterowania;
8) informacje dotyczące udzielonej już pomocy rekonwersyjnej.
Żołnierz zawodowy dołącza do wniosku:
1) decyzję o zawarciu kontraktu lub kadencji;
2) zaświadczenie dowódcy jednostki wojskowej o liczbie lat służby
wojskowej;
3) zaświadczenie z ośrodka szkolenia o uprawnieniach do
prowadzenia szkoleń;
4) w przypadku odbycia zajęć z doradztwa zawodowego —
dokument potwierdzający uczestnictwo.
Były żołnierz zawodowy dołącza do wniosku:
1) decyzję o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej oraz
w przypadku żołnierza zawodowego, o którym
mowa w art. 120
ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej
żołnierzy zawodowych,
decyzję o przyznaniu świadczeń
odszkodowawczych z tytułu wypadku lub choroby pozostających
w związku z pełnieniem służby wojskowej poza granicami
państwa;
2) zaświadczenie dowódcy jednostki wojskowej o liczbie lat służby
wojskowej;
3) zaświadczenie z ośrodka szkolenia o uprawnieniach do
prowadzenia szkoleń;
4) w przypadku odbycia zajęć z doradztwa zawodowego —
dokument potwierdzający uczestnictwo.
Małżonek żołnierza zawodowego, który zaginął lub poniósł śmierć w związku z wykonywaniem zadań służbowych, dołącza do wniosku:
1) skrócony odpis aktu małżeństwa;
2) dokument potwierdzający zaginięcie lub śmierć żołnierza
zawodowego;
3) zaświadczenie z ośrodka szkolenia o uprawnieniach do
prowadzenia szkoleń.
Dzieci żołnierza zawodowego, który zaginął lub poniósł śmierć
w związku z wykonywaniem zadań służbowych, dołączają do wniosku:
1) skrócony odpis aktu urodzenia;
2) dokument potwierdzający zaginięcie lub śmierć żołnierza
zawodowego;
3) zaświadczenie z ośrodka szkolenia o uprawnieniach do
prowadzenia szkoleń.
Organem właściwym do wydania decyzji w sprawie udzielenia pomocy rekonwersyjnej jest
Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
właściwy dla miejsca zamieszkania osoby uprawnionej.
